Kandydatura – wprawdzie nie jest okresem formacji zakonnej, ale jest przydatnym okresem próby, bliższego poznania Zgromadzenia i przyszłej formy życia dla kandydatki ubiegającej się o przyjęcie.

Postulat – to okres, w którym postulantka dąży do poznania i przyjęcia sposobu życia w Zgromadzeniu oraz przygotowuje się do nowicjatu.

Bezpośrednim celem postulatu jest:
- zapoznanie się ze sposobem życia w Zgromadzeniu,
- jego zadaniami i posługą,
- rozwinięcie więzi z Kościołem,
- pogłębienie wiedzy religijnej,
- rozpoczęcie procesu wszechstronnej formacji według charyzmatu Zgromadzenia.

Okres formacji w postulacie –  trwający od pół roku do 2 lat – kończy się  ważnym wydarzeniem: obłóczynami i rozpoczęciem kolejnego okresu formacji - nowicjatu.

Zewnętrznymi znakami zmiany, jaka dokonuje się w życiu osoby powołanej, są habit i nowe imię.

Habit zakonny jest znakiem szczególnego rodzaju, wpisanym wyraziście w krajobraz życia religijnego w Polsce, jest znakiem, który jednoznacznie identyfikuję osobę, a przez ludzi jest rozpoznawany i interpretowany jako znak przynależności do Chrystusa. Dlatego też obrzęd przyjęcia habitu, zwany obłóczynami, posiada niezwykłe i zarazem zobowiązujące znaczenie. Habit wprowadza w życie duchowe sióstr jeszcze ściślejsze zobowiązanie naśladowania Chrystusa we wszystkich wymiarach życia.

Natomiast nowe imię wzmacnia więź miłości z Chrystusem, ze wspólnotą wiernych oraz pozwala na pogłębioną wizję dalszego życia, które ma być darem miłości składanym Bogu i człowiekowi.